onderwijs, persoonlijk

Keuzestress

Eerder schreef ik over mijzelf als juf en schrijver. Alsof ik onlosmakelijk verbonden ben met mijn roeping en daarmee met de toekomst, of zo. Ik geloof daar niet in, dat alles van te voren al vaststaat en dat wij mensen het maar gewoon moeten beleven zonder er iets aan te kunnen veranderen. Mensen kunnen denken, wat betekent dat wij weloverwogen keuzes kunnen maken voor het één of het ander. Ja, en dan heb je mij nog, die het liefst voor alles tegelijk kiest: zowel een goede vriendin als een duidelijke agenda. Zowel een zwemster als een zeer getrainde op-de-bank-ligger. Zowel een juf als een schrijver. Laatst bedacht ik me echter dat ik door het doen van die laatste uitspraak, voorbij ga aan hetgeen ik nu écht ben: student.

En studenten hebben keuzestress. Althans, ik heb keuzestress. Voor ik verder ga met het verhelderen van dit probleem, roep ik even wat voorkennis op. Het maken van een keuze gaat over een aanbod van twee of meer zaken, die je aan de hand van bepaalde criteria discrimineert tot een uitkomst van slechts een deel van het totale aanbod. Voorbeeld: de meeste studenten studeren en houden van bier. Waar anderen gedurende het weekend met een biertje in de hand ergens op een terras neerploffen, ga ik gewapend met een knalroze markeerstift en een ietwat chaotisch beklad notitieblok mijn schoolboeken te lijf. Ik kies dus voor slechts één onderwerp uit het gehele aanbod. Klein detail: ik houd niet van alcohol en drukte, dus deze keuze was vrij snel gemaakt.

De keuze lijkt een stuk moeilijker wanneer het aanbod uit meerdere interessante zaken bestaat; wanneer het keuzeplatform een ander aanbod biedt dan eigenlijk de bedoeling was; wanneer het keuzeplatform de illusie wekt een ruim aanbod te bieden terwijl het omgekeerde geval is. Van die laatste twee was sprake tijdens de GPG-week op de HAN. Deze projectweek stond in het teken van het maken van een keuze tussen lesgeven aan het jonge of aan het oude kind. Een vrij helder aanbod, lijkt mij: het één, of het ander. Echter werd door de rommelige organisatie en niet-altijd praktische vormgeving van opdrachten, de aandacht vooral gevestigd op hoe je ook al weer moet samenwerken en het op tijd inleveren van opdrachten waarvan de koppeling met het hoofdonderwerp van deze week soms ver te zoeken was. In wezen dus een aanbod dat verschilt van het geadverteerde aanbod. Daarnaast kregen we enkel één van de twee leeftijdsgroepen tot onze beschikking, wat het aanbod beperkte tot slechts één. Het maken van een keuze was niet mogelijk. En ja, daar krijg ik dus keuzestress van.

Los daarvan vind ik het stom dat we überhaupt moeten kiezen voor één van de twee leeftijdsgroepen. Ik denk dat ik, samen met wel meer pabostudenten, in staat ben om goed onderwijs te bieden aan beide leeftijdsgroepen. Het maken van een keuze hierin zie ik als verspilling van capaciteiten. Als het echt moet, dat kiezen, zou ik het wel weten. Maar wat als ik het allebei wil?

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s