persoonlijk

Op een missie

Lesgeven doe je niet voor het geld. Noem het een open deur, of een deur die knalhard je huis binnenvalt en in zijn val alle muren en funderingen me zich meeneemt. Om mij heen zie ik steeds meer studenten en leerkrachten die het steeds minder voor de kinderen doen, of voor zichzelf. Omdat het moet, omdat er toch brood op de plank moet komen, omdat je het nou eenmaal al tig jaar doet en dus niet beter weet… daar heb ik erg veel moeite mee.

Ik lieg wanneer ik zeg dat er nimmer twijfels over mijn beroepskeuze door mijn hoofd spoken. Ik maak zo nu en dan een keuze die wat minder goed bij mijn opleiding en mijn eigen persoon past, Einstein zei daarover ooit: “Everyone is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid.” Hence…
Mijn twijfels hebben echter nooit te maken gehad met of ik het wel leuk vind, dat voor de klas staan. Ik ben vooral bang dat ik het stiekem toch niet kan, of het niet goed genoeg doe, of dat er ooit een dag komt waarop ik niet meer voor de klas kan staan of zitten en dat ik dan niet gekwalificeerd genoeg ben om iets anders te doen. Over of ik het leuk vind om te doen en of het wel bij mij past, is bestaat geen twijfel. En dat is maar goed ook.

Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat mensen vooral geen dingen moeten doen die ze niet willen doen, zeker wanneer het aankomt op het beroep dat je uitoefent. Exclusief de uren waarop het gemiddelde Nederlandse mens ’s nachts slaapt en andere dagelijkse klusjes verricht, besteed het toch bijna de helft van zijn leven aan het beroep dat het uitoefent. Wanneer je er dan voor kiest om iets te doen wat je niet leuk vindt, waar je niets anders uithaalt dan enkel geld of een dagbesteding, ben je niet gelukkig. Ieder volwassen mens zou zelf keuzes moeten kunnen maken, ook keuzes waar ze niet perse gelukkig van worden. Ik bedoel, doe vooral wat je niet laten kan. Maar de keuzes die je als leerkracht maakt hebben altijd effect op de kinderen waaraan je lesgeeft. Je bent een voorbeeld, in veel gevallen misschien wel hét voorbeeld voor een kind. Kinderen leren van hun leerkracht wat wel en niet goed is. Van een leerkracht die niet blij is met wat ‘ie doet, niet écht gemotiveerd is om het beste uit de kinderen te halen, leren kinderen dat het oké is om niet tot het uiterste te gaan. Dat het niet belangrijk is om te doen wat je leuk vindt, waar je goed in bent.

Misschien heb ik makkelijk praten. Ik heb (nog) geen hongerig gezin en huis-tuin en keukenkat, een voortuin die absoluut kerstverlichting behoeft of een moeder die elke twee uur een luierwissel nodig heeft. Mijn vrienden wonen ver weg, ik ben hartstikke vrijgezel(lig), heb een low-maintenance studentenkamer van 26 vierkante meter en bijna geen zorgen. Mijn leven bestaat eigenlijk vooral uit mijzelf en mijn studie. Ik heb de ruimte, de mogelijkheid om hard te werken en goede cijfers te behalen, om me een weg te banen door de uiterst rommelige organisatie van de HAN, om goede relaties op te bouwen met mijn leerlingen en er écht voor hen te zijn. Om een leerkracht met een mensenmissie te zijn, in plaats van een geldmissie of een gewoontemissie.

Ik hoop echt dat dat nooit verandert. Ik zou het echt niet op mijn geweten willen hebben, dat ik mijn leerlingen leer dat het oké is om niet blij te zijn met wat je doet. Want dat is wat gebeurt wanneer je leerkracht bent: dat wat jij doet, is een voorbeeld voor jouw leerlingen. Wanneer je het doet zonder dat je het leuk vindt, laat je aan je leerlingen zien dat het oké is om te settelen voor minder dan je diep van binnen wilt. Dat geld belangrijker is dan je eigen welzijn. Het docentschap is echt wel knetterhard werken, ook op de basisschool of misschien juíst op de basisschool. Ik snap heel goed dat leerkrachten niet elk uur van elke dag in staat zijn om het beste uit henzelf te halen of uit hun leerlingen, dat hoeft ook niet want leerkrachten zijn ook maar gewoon mensen. Maar mensen zijn ook als geen ander in staat om het voor henzelf en anderen om hen heen prettig te maken, leerzaam te maken, om bij te dragen aan de levens van anderen en bovendien van henzelf. Waarom, in vredesnaam, zou je dan iets doen waar je niet blij van wordt?

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s